Gharam

Gharam

Dit is het verhaal van het trainingsproces van Gharam. Gharam is het verzorgpaard van Willeke en Willeke wilt graag uiteindelijk buitenritten met hem gaan maken.

Gharam is een Arabische Volbloed hengst. Hieronder een stukje uit de eerste mail van Willeke waarbij ze in het kort het verhaal van Gharam beschrijft:

 

Gharam is 14 en heeft altijd meegedaan in shows en ook gebruikt als dekhengst. Hij is zadelmak gemaakt toen hij 7 was maar omdat hij naar zichzelf hapte vanwege de zenuwen en het gebrek aan aandacht naar de ruiter hebben ze het rijden voor hem gelaten.”

 

 

De allereerste keer dat ik bij Willeke en Gharam kwam zag ik dat ze de eerste stappen al goed gedaan hebben. Gharam kan volgen en stoppen op de hulpen die Willeke geeft. Het ding met Gharam is alleen dat hij heel erg snel is afgeleid. Door het hengst zijn is hij snel gefocust op merries en hij vindt dat hij de hele tijd de omgeving in de gaten moet houden. Hij heeft wel een basis opvoeding gehad, hij zal niet zo maar aan je gaan trekken om boven op de merries te springen, hij zal je altijd volgen en theoretisch kun je zo met hem naar buiten gaan. Voor de gemiddelde ruiter zou dit genoeg zijn om er een zadel op te gooien en naar buiten te gaan.

Gelukkig hebben de eigenaar van Gharam en Wileke goed in de gaten dat er voor Gharam toch nog een hoop stress bij komt kijken om dat op deze manier aan te pakken.

 

De eerste les heb ik dan vooral gekeken naar hoe Willeke de hulpen geeft en hoe Gharam daar op reageert. We zijn weer helemaal terug gegaan naar de basis van het stoppen en volgen. Als Willeke aan geeft om te stoppen moet Gharam achter haar stoppen en niet naast haar. Als Willeke een scherpe bocht draait moet Gharam achter haar blijven en niet langs haar heen glippen. Dit zijn dingen die heel erg belangrijk zijn om daar heel consequent in te zijn. Gharam reageerde al relatief goed, maar hij kwam toch snel in Willeke haar ruimte en duwde haar onbewust een stapje naar achteren. Voor paarden zijn dat kleine signalen om te checken hoe stevig jij als mens in je schoenen staat. Niet alleen voor hengsten, maar ook voor merries en ruinen. Dit wil niet zeggen dat je dit vanuit een vorm van macht moet doen, het kan op een duidelijke maar toch vriendelijke manier. Paarden zijn van nature geen absolute leiders, eigenlijk vinden ze het fijn om op een rustige, respectvolle manier geleid te worden zonder macht. Als ze dat vertrouwen eenmaal hebben dan kan een paard ook ontspannen er voor je zijn, zonder dat ze het gevoel hebben dat zij zelf genoodzaakt zijn om de omgeving in de gaten te houden en het stukje leiding zelf over te nemen.

Dit vertrouwen ontstaat in eerste instantie door dat jij je als mens er al bewust van wordt op welke manier jij je vraag stelt aan je paard en hoe je reageert op het antwoord dat je paard je geeft.

 

Hebben jullie al eens een alfa merrie of leidhengst in een kudde gezien die onbewust een stap schuift voor een lagere in rang? Dat zal niet snel gebeuren… Maar hoeveel mensen zetten niet onbewust een stap naar achteren als ze met de buurvrouw staan te praten? Best veel… Als jij niet automatisch kunt reageren op de checkvragen van je paard, hoe wil je dan die leeuw in de struiken zien? Simpel is het eigenlijk he… maar ik weet er alles van, het is absoluut niet makkelijk om die bewustwording te krijgen. En dan ook nog eens in je rust te blijven als je paard staat te stressen of tegen je in gaat. Maar dit bouw je stap voor stap op. Zo gaan we dit nu ook stap voor stap opbouwen bij Willeke en Gharam.

Na enkele leidoefeningen in de wei, die op een gegeven moment erg goed gingen, zijn we buiten een blokje om gelopen. We vertrokken met een Gharam die absoluut geen aandacht voor Willeke had.

 

Dus, elke keer als hij met zijn aandacht naar iets anders ging, weer even een oefening doen om weer aandacht terug te krijgen. In dit geval was dat halthouden en achterwaarts, totdat er voldoende ruimte kwam tussen Willeke en Gharam om weer verder te lopen.

Gharam zei: “ Wat nou aandacht bij jullie, daar achter gebeurde iets dat ik echt in de gaten moet houden!”

“Nee Gharam… wij houden de omgeving in de gaten, jij mag lekker ontspannen en genieten van het buiten zijn….”

 

Maar dat duurt nog wel even voordat Gharam zich zo kan ontspannen.. Voor nu zijn we blij met een reactie, aandacht er weer bij en voldoende afstand tussen Willeke en Gharam.

2 minuten later, hij volgt nog steeds maar sluipt langzaam langs Willeke heen en heeft toch nog spanning. Dat kun je aan de hoge staart en hoofdhouding zien. Bij Gharam wil ik extra veel ontspanning en rust zien omdat hij in het verleden zo in zichzelf heeft lopen happen van de stress en onzekerheid.

 

Na een aantal keren halthouden en achterwaarts gaan op straat, snapte Gharam wat er van hem gevraagd werd en heeft hij het voor elkaar gekregen om het allerlaatste stukje eventjes te ontspannen.

“ Goed zo, Gharam!”

Tussendoor vond hij het nog even nodig om aan de straat te snuffelen. Maar ook dat laten we niet toe, het is nergens voor nodig, hij mag zich aan het idee overgeven dat wij de omgeving in de gaten houden en hem begeleiden waar het nodig is. Als je het wel toe laat kan het een gevolg zijn dat je een paard krijgt die je alle kanten opsleurt. En dat is nou net niet wat je wilt…

Bijna thuis… Gharam heeft een heleboel te verwerken en dat moet er even uit.

 

Terug thuis in de wei hebben we als afsluiter een aantal oefeningen in de wei gedaan met behulp van voedselbeloning om Gharam nog net een beetje extra te triggeren om er met zijn aandacht bij te blijven. We zijn gestart met hem te leren om niet te gaan bedelen en niet om het snoepje te vragen. Dat had hij heel snel in de gaten. De volgende stap was het hoofd lag vragen.

En dat was moeilijk om zich zo te geven!! Hij vertrouwde het voor geen meter….

Maar na een paar keer vragen ging hij steeds lager. Het duurde in totaal maar een paar minuten om hem zo ver te krijgen om netjes te stoppen, achterwaarts te gaan en hoofd laag te doen.

Als afsluiter de spanning eraf rollen en weer lekker grazen in de wei.

Dit zijn oefeningen die we ook de volgende keren gaan toe passen als we weer een blokje naar buiten gaan. Zo dat hij steeds meer bij de ontspanning komt en zich helemaal kan gaan richten tot Willeke. We zullen de komende tijd dan ook steeds hetzelfde rondje blijven lopen totdat hij 100% relaxed is. En dan pas gaan we er een zadel opleggen en de eerste stappen zetten naar het rijden. Dit zal dan ook allemaal weer stap voor stap uitgebouwd worden zodat er voor Gharam geen reden meer is voor stress. De komende tijd zal ik steeds updates blijven plaatsen hoe dit proces verder gaat. Met als eind doel: Bitloos, spoorloos, zweeploos en ijzerloos buitenritten te gaan te maken. Ja, dat kan zelfs met een Arabische dekhengst!